Fanerozoik

Po eonach – gorącym hadeiku trwającym od powstania Ziemi 4,6 mld lat temu do 4 mld lat, archaiku trwającym od 4 mld lat temu do 2,5 mld lat temu, gdy atmosfera była inna niż dziś, w której dominowały właśnie gazy cieplarniane jak dwutlenek węgla i metan oraz proterozoiku trwającym od 2,5 mld lat do 540 mln lat temu, gdy atmosfera była podobna do dzisiejszej, tyle, że jeszcze z mniejszą ilością tlenu i azotu w atmosferze oraz większą ilością gazów cieplarnianych, nastał nasz obecny eon fanerozoik z atmosferą coraz bardziej przypominającą nam współczesną.

Na wykresie (poniżej link, w artykule od dołu) jest przedstawiona koncentracja CO2 w naszym eonie fanerozoiku z erami: paleozoik, mezozoik i nasz kenozoik.

Rysunek. Koncentracja dwutlenku węgla w fanerozoiku (liczone lata od prawej od lewej strony). (źródło)

Paleozoik zawiera sześć okresów: kambr od 540 do 485 mln lat temu, ordowik od 485 do 443 mln lat temu, sylur od 443 do 419 mln lat temu, dewon od 419 do 359 mln lat temu, karbon od 359 do 299 mln lat temu, perm od 299 do 252 mln lat temu.

Mezozoik zawiera trzy okresy: trias od 252 do 201 mln lat temu, jura od 201 do 145 mln lat temu, kreda od 145 do 66 mln lat temu.

Kenozoik zawiera 3 okresy: paleogen od 66 do 23 mln lat temu, neogen od 23 do 2,6 mln lat temu i czwartorzęd od 2,6 mln lat temu do dziś.

Paleogen zawiera trzy epoki: paleocen od 66 do 56 mln lat temu kończąc się na wzroście PETM (Paleoceńsko-Eoceńskiego Maksimum Termicznego), eocen od 56 do 34 mln lat temu do początku zlodowacenia Antarktydy, oligocen od 34 do 23 mln lat temu do końca ewolucji ssaków prastarych i ochłodzenia Ziemi.

Neogen zawiera dwie epoki: miocen od 23 do 5,3 mln lat temu i pliocen od 5,3 do 2,6 mln lat temu, czyli poprzez powstanie lądolodu Grenlandii i lodu w Arktyce do czasów pierwszych zlodowaceń.

Czwartorzęd zawiera geologicznie dwie epoki: glacjalno-interglacjalny plejstocen od 2,6 mln lat temu do 11,7 tys. lat temu, do czasu zakończenia ostatniej epoki lodowej, i holocen od 11,7 tys. lat do dziś.

Chociaż zakłada się też nową epokę geologiczną – antropocen, od drugiej połowy XVIII w., czyli od ruszenia pierwszej maszyny parowej w Wielkiej Brytanii, spalającej węgiel kamienny. To jednak jest to w pewnym sensie sztuczny twór geologiczny powodujący totalne zaburzenie w systemie klimatycznym.

https://pl.wikipedia.org/wiki/Fanerozoik

https://timescavengers.blog/climate-change/co2-past-present-future/

Autor: Jacek Baraniak

Jestem z zamiłowania i z wykształcenia ekologiem, ale tylko z pasji miłośnikiem klimatologii. Obie nauki w szczególny sposób są podobne do siebie, gdyż ludzkość wywiera szczególny wpływ na Ziemię w obrębie tych dwóch dziedzin nauki. Dokonuje destrukcji zarówno względem środowiska przyrodniczego, jak i klimatu naszej planety. W szczególności obu tym dyscyplinom naukowym poświęcony jest ten blog.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

%d blogerów lubi to: